Pierwsza kompilacja Bass Agenda – The Fight Against the Mundane

Zwykły wpis

bass agenda,electro,compilation,album,pl_anet,alavux,pip williams,bass junkie,Bass Junkie,Clatterbox,DVS NME,Jay Mass & Defbass,Alavux,Deemphasis,Romplex,Das Muster,The Exaltics,N-Ter,Vadim SVD,DWELLZ,Hadamard,w1b0,
Bass Agenda to juz nie tylko piątkowa audycja radiowa propagująca muzykę electro. Pod tą nazwą już niedługo ukaże się debiutanckie wydawnictwo muzyczne, limitowana kompilacja na podwójnym kompakcie – „Bass Agenda Vol 1: The Fight Against the Mundane”.

Skład wyśmienity, dlatego tymbardziej cieszy nas bardzo fakt, iż w całym wydarzeniu uczestniczy robot ze stajni Elektropunkz, coraz lepiej radzący sobie na światowej scenie electroPL_ANET.

Sądząc po dostępnych na soundcloudzie obiecujących zajawkach, kompilacja ta będzie naprawdę łakomym kąskiem dla każdego fana gatunku, a ponieważ liczba egzemplarzy jest ograniczona do 100 (2x CD) warto już dziś pomyśleć o zamówieniu tej pozycji.

Można tego dokonać pisząc na adres touchbass@bassagenda.co.uk

Data wydania – czerwiec


Czytaj dalej

Reklamy

Electro Top 2011 \ Dagobert & Kalson – Astronauten EP (Dominance Electricity)

dagobert,kalson,astronauten ep,dominance electricity,electro,space,future,deep,electro funk
Zwykły wpis

W elektrosondzie podsumowującej ubiegły rok w kategorii wydawnictwo 2011 nie mogło zabraknąc tej pozycji. Według mojej subiektywnej oceny ten nietuzinkowy minialbum zasługuje na szczególną uwagę.

Dominance Electricity

Wydane 7 miesięcy temu nakładem znakomitej niemieckiej wytwórni Dominance Electricity dzieło to dość nieoczekiwana i zaskakująca kooperacja dwóch europejskich artystów. Z jednej strony jeden z założycieli Hardisco Records Serb KALSON aka MOOG ADDICT, z drugiej Niemiec DAGOBERT aka TRICKLZ. Kooperacja może nieklasyczna bo album nie jest stricte wspólnym projektem, to 8 trackowy pakiet, w którym autorzy podzielili się produkcjami 50/50.

Dagobert

Całość otwiera Dagobert. To jego część. Już pierwszy numer – klasyczne intro, zwiastuje podróż w odległe rejony czasoprzestrzeni. Następnie dwie pieśni – Astronomie i The Question (S.E.T.I) – to ciekawe, kosmomelodyjne elektro z wysuwającą się na pierwszy plan energiczną perkusją i zwokoderowanymi wokalami. Szczególnie drugi ma dość spory potencjał parkietowy, równocześnie niesie w tytule głębszą ideę.

Cytując Wikipedię (sic!):

„S.E.T.I. (Search for Extra-Terrestrial Intelligence) to projekt naukowy którego celem jest znalezienie kontaktu z pozaziemskimi cywilizacjami poprzez poszukiwanie sygnałów radiowych i świetlnych sztucznie wytworzonych, pochodzących z przestrzeni kosmicznej, a niebędących dziełem człowieka”.

The Question (S.E.T.I) jest więc swego rodzaju wołaniem o odpowiedź na odwiecznie zadawane pytanie, czy jesteśmy jedynymi organizmami żyjącymi we wszechświecie. Ostatni, czwarty numer Dagoberta – niemieckojęzyczne Astronauten Weltenraum (nic nie zarzucając – chyba najbardziej blastromenopodobny) to kolejny voyage w przestrzeń najwyższych atmosfer. Tu na pierwszy front wychodzą cyklicznie powtarzane wokoderowe składnie, podbite dość majestatycznym połączeniem falującego arpeggio i kosmicznych padów. Melodyjność pulsuje progresywnym flow. Numer ten generuje odczucia bardzo obrazowe, dla osób o czułej wyobraźni z pewnością będzie zapisem ciekawych historii.

Kalson

Drugą część minialbumu należy do Kalsona. Pierwsza produkcja – Colloseum In Tokio, to remiks kawałka który w oryginale należy do duetu DJ GIO MC-505 & DR. SHINGO. Na szczęście oryginał ów przypomina mało. Śmiało mógłbym rzec, że utwór ten stylistycznie odbiega daleko od mojego gustu, dlatego dosć długo zastanawiałem się co takiego w nim drzemie, że w mej opinii to arcydzieło i najlepszy track z płyty. Bez wątpienia najczęściej odtwarzany. Muzycznie dostojny, majestatyczny i krystalicznie czysty. Nie odstrasza nawet częściowo użyta perkusja 4/4 i japońskojęzyczny wokoder. Ba!, nie wyobrażam sobie bez niego tego numeru. Stwarza wrażenie wzniosłe niczym hymn, ewidentnie do słuchania, nie na parkiet. Następny w kolejce do odsłuchu czeka Astronauten Weltenraum w wersji Kalsona. Brzmieniowo bardzo podobny, może ciut lepszy, wywołujący podobne wrażenia. Zaraz potem Digital Baroque. Nazwa nie bez znaczenia, elektrobarok jest to bowiem jak się patrzy (i słucha). W tym przypadku Kalson bez wątpienia jest magikiem jeśli chodzi o aranż i budowę analogowych sekwencji. Ich wachlarz jest tu mocno rozbudowany i brzmieniem tworzy naprawde ciekawy klimat. Takt rytmiczny pomieszany – 4/4 naprzemiennie z łamanym – stanowi tylko tło. Całe wydawnictwo kończy się wzniosłym outrem. Słuchając Obscura Nebula wiemy, że mielismy do czynienia z niesamowitym, naładowanym kosmiczną energią o wyjątkowym stanie równowagi i odchyleń od tej równowagi wydawnictwem.

Astronauten Ep to przede wszystkim misternie wykonana architektura brzmienia, która nadaje muzyce electro dosć nowatorską jakość FUTURE-RETRO. Jeśli miałbym silić się na jakieś porównania rzekłbym, że jest to jakby fuzja twórczości Blastromena i Jeana Michaela Jarre`a. Taka jest pierwsza myśl. Rozkoszą dla uszu są wiązanki niesamowicie zróżnicowanych melodyjnie synth-padów. Aranże budzą respekt, wszystkie sekwencje opracowane są perfekcyjnie, niosąc słuchacza wysoko – przynajmniej 30 kilometrów nad chodnikami.

Astronauten EP

Całość jest dość spójna stylistycznie i brzmieniowo co biorąc pod uwagę poprzednie produkcje obu panów jest niemałą niespodzianką. Można byłoby wrzucic numery Dagoberta do bardziej, a Kalsona do mniej „tanecznego” wora, jednak nie ma takiej potrzeby. Panowie doskonale się uzupełnili. Szczerze zachęcam do zakupu. Minialbum ten został wydany w aż sześciu formatach. Najważniejszą informacją jest oczywiście ta, że również na winylu. Jednak w tej opcji ilość produkcji została ograniczona do 6. Warto również zwrócic uwagę na duże wartości estetyczne okładki płyty. Pod tym względem na Dominance Electricity można liczyć zawsze.